A Pelijrosa
Así lle di meu pai ós amigos cando fala da súa Vespa 160:
"hai que saber andar con ela que é pelijrosa de carallo"
Despois dun ano e pico preparándoa, aquí a tendes: co seu espello, as súas defensas cromadas, o seu soniquete "pa-pa-pa-pa"... da gusto pasear nela.
Pareceme que "Pelijrosa" é un mote caralludo. Salú!
PD: Por certo... saquín o carné!!

Doble enhorabuena: por la restauración y por el carnet.
Por culpa del trabajo llevaba casi un mes sin visitar tu página, y me encuentro con que has restaurado la Vespa, has sacado el carnet, has iniciado la puesta al día de la Lambretta y has hecho un vídeo precioso con las p_t_s tablas.
Jo, es que no paras. Sigue así.
Salud,
Graciñas Correcaminos!!
Oe, que agora que xa podo andar "de legal" na pepa de meu pai, temos que quedar un día con Rabudo e Ricardo e dar unhas voltiñas
¿que che parece?
Salú!
Me apunto. dar una vuelta en Vespa con unos amigos es una de las cosas mas apetecibles. Así que vamos fijando fecha y que el tiempo nos acompañe.
Vale, vale, hai que poñer día.
Salú!