Pouquiño a pouco
Como xa sabedes, sigo coa restauración da Vespa 160
.
Una vez lin, non sei donde:
o que marca a diferenza entre unha boa restauración e unha chapuza son os pequenos detalles.
Esta é a mesa do meu taller caseiro. Perdonade polo desorde e a suciedade, pero cando me poño a choiar non me ando con tonterías.
Agora estoume adicando ós detalles, e decidín recuperar todas as pezas orixinais que poida, máis que nada porque as pezas novas decepcionanme cada día que pasa (ou non son iguais ás vellas, ou non encaixan ben na moto. Olliño coas compras) e ademáis valen un "pastón"
Nesta foto podedes ver os muelles dos amortiguadores.
Rasqueinos co cepillo de aramio para sacarlles a ferruxe e a continuación apliquei un tratamento anti-óxido que me dixeron que é moi bo: un tal OXI-NO.
O próximo será darlles unha man de imprimación e outra de pintura.
Posiblemente un gris para llantas de coche que trouxo meu pai e que da bo resultado.
Pois o dito: Pouquiño a pouco...
