É outra das miñas paixóns; O Citroën 2CV.
Na miña casa tivemos dous exemplares e o último vendeuse un ano antes de que eu sacara o carnet de conducir por unhas 80.000 ptas. (nunca llo perdonarei a miña tía)
Recordo con moito agarimo aquelas excursións á praia no flamante 2CV. Ía toda a familia: meus pais, miña avoa, miña irmá e eu. A defensa traseira casi rozaba o chan polo peso mentres meu pai baixaba marchas para poder subir as pendentes. Cando conseguía pasar de 100km/h mirábanos polo retrovisor cunha sonrisa cómplice mentres berraba "imos a cen, coma os coches!!" e miña irmá e eu escarallabámonos á risa mentras miña avoa dicía aquelo de "Susiño vai a modo"
Saíamos pola mañá cedo a eso das 10 co maleteiro a tope de sillas plegables, mesita, sombrilla e as toallas. Todo regado co magnífico cheiro á empanada de xoubas e tortilla que anegaba todo o coche. Sempre tiven a sensación de que o coche tiña cara de risa... ó mellor pasabao tan ben coma min.
Vaia, que me poño melancólico, ó choio:
Buceando polo Youtube atopeime con este video. Que o disfruten as vosas señorías.
Saúde!
Damián,non deixas de sorprendernos ca tía maneira especial de contar as cousas...¡que recordos os daqueles domingos de praia con toda a familia! Cando un crece non valora eses recordos pero son moi importantes na vida de un. De todas maneiras, era un coche que te levaba como outro calquera e que foi mítico na época e seguirao sendo forever. SAU2.
Damián,non deixas de sorprendernos ca tía maneira especial de contar as cousas...¡que recordos os daqueles domingos de praia con toda a familia! Cando un crece non valora eses recordos pero son moi importantes na vida de un. De todas maneiras, era un coche que te levaba como outro calquera e que foi mítico na época e seguirao sendo forever. SAU2.
Graciñas refor.
A verdade é que é mítico, como ti ben dis, pero haino que probar e sentir como se tumba nas curvas sin chegar a volcar... Dios!!! que sensacións proporciona ese cacharro!!
Lémbrome que aquí en Cuntis, antes había unha "jincana" de esas donde había que sortear un circuito de conos e pozas con lama.
A xente participaba cuns cochazos impresionantes para a época (R5 Turbo, Golg GTi...) coches con potencia e solvencia dentro da pista, pero mira ti por donde na proba dos conos non había quen lle tusira ó Dyane6 de "Manolo de Madalena".
Manolo metía 2ª e incluso 3ª sorteando os conos a dereita e esquerda provocando a ovación dos presentes e berros de "Manolo, Manolo"
Alcanzaba unhas velocidades moi altas en comparación cos outros vehículos, xa que o Dyane non volcaba nin derrapaba porque pesaba moi pouquiño e cun par de volantazos viraba en redondo. Era máis que gracioso ver a cara dos outros participantes que encaixaban como podían o duro pau que para as súas aspiracións supoñía o tempo realizado por Manolo na proba dos conos.
Algún día contareiche algo máis deste coche e do seu piloto, un patrón con boina que arrasaba na jincana de Cuntis.
Salú!