Publicidad:
Terra
La Coctelera

VWD 2010

As Fotos

Sempre que veño de volta dunha concentración, escribo una crónica, colgo as fotos, o vídeo... esta vez, únicamente colgarei as fotos e deixarei que as imaxes falen por si mesmas. O video "vespadicto" dentro dun par de semanas...

Agora que o penso... deixádeme que vos diga algo: VESPA WORLD DAYS 2012 - LONDON

Por certo, aquí unha reportaxe dunha canle portuguesa de tv:

Deixo tamén as ligazóns doutras galerías fotográficas dos compañeiros vespeinados e demáis ralea vespeira que vaia atopando:

Fotos Vespeiro Enmascarado, XurxoMan, Juanito, César, Digo, Gianfranco

VespaJuergen's Gallery, as sempre espectaculares fotos de Hugo Cardoso: 1 e 2 (un dos flickeiros con máis fotos de vespas no mundo)

A Santiago Voy

Data de saída: 13 de Maio

Os amigos da Peña Vespino Moto Reina, decidiron facer o Camino de Santiago desde Sant Jean Pied de Port (Francia), coas súas motos clásicas.

De momento, os participantes son estos: Ruco coa Ducati 24H, Toño Portas coa Ducati Scrambler, Fernando Mayo coa súa Impala Turismo, Roberto Lucio, que non ten decidido se levar a Comando ou a Mercurio, Calixto coa súa Impala Comando e Suso Sueiro coa recén estrenada Mercurio.

O seu  plan consiste en facer o Cami´ño en 4 etapas.

Primera etapa: Sant Jean Pied de Port - Santo Domingo de la Calzada.
Segunda etapa: Santo Domingo de la Calzada - Carrión de los Condes.
Tercera etapa: Carrión de los Condes - Sarria.
Cuata etapa: Sarria - Santiago de Compostela (llegando por la mañana).

Aquí vos deixo a entrevista a Suso, en Radio Estrada. Desde a Radio, falaremos con eles tódolos días de ruta. De momento aquí vos deixo a conversación de hoxe:

Crónica dunha viaxe

Póñovos en situación: no día do pai, o amigo Capitán (presi dos Vespeinados de Vigo) fixo os 600km que separan Vigo e Madrid, para levarle unha vespa á súa filla.

Aquí a crónica da viaxe publicada no  foro vespeinado:

Cuando vas encima de la moto piensas: Este viaje es para un principiante, o se reafirma o aparca la moto y no la vuelve a coger en su vida.

7.30h. Tatari tari tari.......suenan los clarines de gloria......como siempre que se avecina un viaje largo el estomago empieza a hacer plof, plof.....

8.30h. Ya "vestido de romano" y tras comprobar desde la ventana de casa que llover llovía "dabondo" me resigne a ponerme el traje de aguas y salir totalmente pertrechado.

9.00 h. Se abre el portón del garaje y lo que hay fuera, lo que se ve y se oye, es para pensárselo otra vez y decidir fríamente: voy o no voy.

¡ que carajo ya llegue hasta aquí ( ya había recorrido 80 metros más o menos) y para lo que me queda, solo 600 kilómetros, continuo.

Entre el portón del garaje y el semáforo de la calle Coruña -50 metros- ya me había mojado lo suficiente como para no poder mojarme más, y ya estaba todo mojado. Al llegar al Alto de Puxeiros los guantes ya hacían aguas y empezó el martirio del viento. Del Norte, del Sur, del Este, del Oeste, Racheado, de Frente, de Costado y sin poder pasar de 60 por los bandéos que pegaba la moto. En la zona de Puentareas empieza la niebla que se mezclaba con la lluvia - una alegría- subiendo hacia Fontefría frío y mucha lluvia. Con el aire tan racheado en la nacional no había forma de conducir, me pase a la autovía, por lo menos el margen de maniobra entre bandazos era mayor. Cerca de Orense la lluvia arrecio un poco y se le dio por empezar a granizar, el casco era un tambor de tamborilero, fue poco tiempo pero intenso.

Primer repostaje. Continuo. La lluvia decide venirse conmigo y el aire ahora de frente se empeña en que no pueda andar a más e 75, aun queriendo.

2º Repostaje, 200 kilómetros recorridos, tres horas de camino, una ruina, y yo cantando : Bajo la lluvia voy... a veces también cantaba aquella de llueve tras los cristales llueve y llueve.... el frente de lluvia y viento lo llevaba justo encima porque no amainaba ni de coña. No me dio cuartelillo en ningún momento.
Sigo "p´alante", resignado y pensando que hay que estar un poco tarao para seguir en carretera con el día que hacía. En la cafetería donde paré a tomar un café y un bocata me veían con caras raras.- Lo que tenían era envidia, se les notaba en la cara-.

100 kilómetros más allá a 10 de Benavente- se cumplían los 300 primeros- en Camarzana de Tera paré de nuevo a repostar. No había forma de andar más de 110 kilómetros con un depósito por culpa del viento que hacía. Aquí empezó a dejar de llover intensamente pero todavía se dejaba notar de vez en cuando. Decido seguir con el traje de agua de por si acaso hasta el nuevo repostaje. Hice bien en no sacarlo. Cayeron dos aguadillas de las buenas. El viento, mi fiel compañero de viaje me hacía ir de babor a estribor, de estribor a babor y de proa a popa y lo más incomodo eran los coche al adelantarme levantaban una nube de aguilla importante.
Paré en Arevalo a repostar de nuevo, y aquí si ya me pude sacar el traje de aguas. Cambie el agua por el viento de frente. Tanto que pensé que me fallaba el motor porque con el gollete retorcido no pasaba de 65 y el consumo de la moto se me fue por las nubes con un deposito solo recorrí 85 kilómetros, llegue a pensar que tenía una fuga de gasofa.

Entré en la autovía-autopista de Madrid, la carretera era de color blanco y me dí cuenta de que era sal porque de repente al humedecer los labios note todo saladito, saladito. Tenía intención de subir el Guadarrama pero al llegar a San Rafael, que pare a repostar de nuevo para llegar a Madrid sin problemas vi el monte todo cubierto de nieve y dije que una mierda que con la humedad que tenia encima de venir con el traje de aguas no me metía por el monte. Atravesé el túnel de Guadarrama y en cuanto salí de él fue un suspiro hasta la ciudad capitalina. Aquí la moto se comportó como se tenia que comportar , como el himno de los ingenieros: Con fortaleza, lealtad y valor. Gollete y brasa. Velocidad de crucero de 110 reservando ese puntito necesario del por si acaso.

A las 18.30 h estaba en casa, en Madrid, cambiandome para salir a tomar algo.

La pregunta que me hice por el camino fue: ¿Lo hago por traerle la moto o porque me gusta?

La respuesta ahora la tengo clara: porque, incluso en estas condiciones, me gusta andar en moto

PD: Capi, o teu é unha enfermidade... prométenos que o vas mirar, anda...

Restauración de llantas

Cando estás metido na restauración dunha moto, hai momentos nos que te planteas seriamente, a posibilidade de mercar tódalas pezas novas e pasar de lixas e pinturas... sobre todo cando te atopas cousas como estas:

Pero seguindo a fórmula da paciencia, ás veces chegas a resultados coma este:

O método? o de sempre: desmontar as rodas, lavar con auga a presión, lixar a fondo utilizando decapadores ou cepillos de aramio. Aplicar algún tratamento antióxido. Imprimación e pintado. Moi doado.

Salú!

Iº Encontro Minho-Galaico

¿imos?

"Unidos pelo orgulho de ser vespistas"

Lugar: Barcelos - Galegos San Martinho ( a Vigo aprox: 110 kms., A Orense
Aprox: 140 kms.)

Inscripción: 30€

Dia 24 - Sábado
10.00H Apertura de inscripcións
13.00 h Almorzo
15.00 h Saída
16.00 h Parada no concello + visitas
17.30 h Paseo Turisitico
19.00 h Aperitivos
20.00 h Cea

Día 25- Domingo
8.00 h Alborada
9.00 h Almorzo
10.00h Paseo Matinal
12.00 h Comida (conmemoracion del 61 Aniversario)
15.00 h Despedidas

21 de Febreiro: Vespalacon 2010

+ info en vespalacon.com

31 xaneiro lal n 11 30 12 30 inscripcions parking do

31 de XANEIRO - LALÍN

- 11:30-12:30: inscripcións no parking do Haley, por 22 €, que inclue cocido lalinés, pinchos cortesía do centro comercial e bolsa con regalos do concello.

- 12:30 saída para percorrido urbán

- 13:00 parada no parque da Xesta, donde asistiremos á recreación
da matanza tradicional. Foto de grupo

- 14:00 saída para o restaurante Villanueva

E aquí unha pequena conversación que mantivemos con Juan Zaragoza -Capitán para os amigos- dos Vespeinados de Vigo. Salú!

Museo dos Transportes de Glasgow

Tiven a sorte de pasar as vacacións de Nadal en Escocia. Gustaume moito e ademáis de paisaxes impresionantes, teñen un cariño especial pola cultura e sobre todo, moito respeto polo "vello".

Mostra de esto que vos conto, son os numerosos museos que hai na ciudade de Glasgow. Hai 2 máis que recomendables: o KELVINGROVE ART GALLERY AND MUSEUM, donde podes ver desde o cráneo dun hipopótamo, a un SPITFIRE da II Guerra Mundial colgado do teito...

E o MUSEUM OF TRANSPORT, donde hai unha ampla mostra de vehículos: locomotoras a vapor, coches de época, bicis imposibles de conducir... y como non, motos, moitas motos.

En coches, gustaríame destacar o primeiro... é dicir: o Benz, o primeiro coche da historia:

Ou un fermoso Volvo Coupé da década dos '60 (parece mentira que sexa un Volvo...)

No Museum of Transports hai un bo número de bicicletas antigas... ou cousas parecidas a bicicletas. Esto é como o chiste da sirena: a ver, que alguén me explique... ¿por donde?

No apartado das motos podería amosar moitas, pero quédome co famoso NERACAR. Este vehículo fracasou por dous motivos: a súa incomodidade á hora de conducilo e o puñetero empeño do seu fabricante ó non querer vendelo como unha motocicleta senon como "un fermoso coche de 2 rodas"

Algunha que outra Vincent, Norton, Triumph, BSA ou esta magnífica ARIEL:

Para o que teñaa paciencia e queira ver algunha foto máis do museo, só ten que clicar na foto de abaixo. Por certo, neste museo, donde había case tódalas marcas de motos... NIN VESPAS, NIN LAMBRETTAS. Ala, salú!!

PD: e para os que teñan máis tempo libre e lles apeteza ver algunhas instantáneas máis artísticas, que clicken na foto de abaixo...